Birleşmiş Milletler Şartı, çağdaş uluslararası hukuk sisteminin temel taşlarından biridir ve II. Dünya Savaşı’nın ardından kurulan yeni dünya düzeninin hukuki ve kurumsal temelini oluşturur. 26 Haziran 1945’te San Francisco’da imzalanan ve Türkiye tarafından 24 Ağustos 1945’te Resmî Gazete’de yayımlanarak onaylanan bu Şart, devletlerin barış içinde bir arada yaşamasını, insan haklarına saygıyı, eşit egemenlik ilkesini ve uluslararası iş birliğini esas alır. Barışın tesisi, insan haklarının korunması ve kalkınmanın teşviki gibi evrensel hedefler doğrultusunda kurulan Birleşmiş Milletler’in yetki ve görev alanları bu metinle tanımlanmış; devletlerarası ilişkilerde güç yerine hukuk temelinde işleyişin teşvik edilmesi amaçlanmıştır.
Birleşmiş Milletler Şartı, yalnızca bir kuruluş belgesi değil; aynı zamanda savaş sonrası uluslararası düzenin barış, güvenlik, eşitlik ve insan hakları ekseninde yeniden inşasını sağlayan bir mutabakat metnidir. Devletlerin egemen eşitliği ilkesine dayanan bu belge, uluslararası toplumun ortak değerlerini kurumsallaştırmış; iş birliği, çatışmaların barışçıl yollarla çözülmesi ve insan haklarına saygının küresel ölçekte bir yükümlülük hâline gelmesini sağlamıştır. Bugün hâlâ geçerliliğini koruyan bu Şart, Birleşmiş Milletler sisteminin ve uluslararası hukukun anayasa metni olarak kabul edilmektedir.
BirlesmisMilletlerSarti
