Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne Ek 1. Protokol, insanlık açısından tarihi bir öneme sahiptir çünkü Sözleşme’nin orijinal metninde yer almayan ancak demokratik toplumlar için temel sayılan üç hakkı güvence altına almıştır. Bu protokol, mülkiyetin barışçıl kullanım hakkını, kimsenin eğitim hakkından mahrum bırakılamamasını ve serbest seçimlerle yasama organının belirlenmesi hakkını ekleyerek bireylerin haklarını genişletmiştir. Türkiye’nin bu protokolü 1952 yılında imzalaması ve 1954 yılında onaylaması, bu evrensel değerlere olan bağlılığının bir göstergesi olmuştur. Protokol, bu hakları koruma altına alarak, Avrupa’da barış, demokrasi ve hukukun üstünlüğü ilkelerinin daha da güçlenmesine katkıda bulunmuştur.
